The Truth Is van Lucca Mae is al even uit, maar langzaam maar zeker rijst de ster van de Britse muzikante. Dat is volkomen terecht, want ze beschikt over een geweldige stem. Het is een stem die is gemaakt voor de mix van soul, jazz, blues en pop op het album, maar het is ook een opvallende stem met een onweerstaanbaar lekker rauw randje. The Truth Is staat vol met aansprekende songs en het zijn songs die heel mooi en subtiel zijn ingekleurd. De muziek op het debuutalbum van Lucca Mae is heel smaakvol en biedt alle ruimte aan haar stem. Het Verenigd Koninkrijk beschikt momenteel over flink wat geweldige soulzangeressen en Lucca Mae hoort hier zeker bij.
Met name in het Verenigd Koninkrijk timmert Lucca Mae steeds nadrukkelijker aan de weg, maar ze heeft nog zeker niet dezelfde status als bijvoorbeeld Olivia Dean, Raye of Sienna Spiro. Dat kan volgens mij alleen maar een kwestie van tijd zijn, want op haar debuutalbum The Truth Is laat Lucca Mae horen dat ze heel veel te bieden heeft.
Dat debuutalbum verscheen inmiddels vier maanden geleden en het verbaast me dat het, zeker in Nederland, behoorlijk stil is gebleven rond het album. Met The Truth Is heeft Lucca Mae immers een album gemaakt dat in de smaak moet kunnen vallen bij de fans van bijvoorbeeld Olivia Dean, Raye en Sienna Spiro, waarvan zeker de eerste twee inmiddels met gemak grote zalen vullen.
Op haar debuutalbum maakt Lucca Mae muziek met vooral invloeden uit de soul en jazz, maar ook invloeden uit de blues en pop hebben hun weg gevonden naar het geluid van de Britse muzikante. Ik hoor in muzikaal opzicht wel wat overeenkomsten met de muziek van de eerder genoemde supersterren, maar het debuutalbum van Lucca Mae heeft zich wel wat meer laten beïnvloeden door soulmuziek uit de jaren 60 en 70 en laat niet veel raakvlakken met de R&B muziek van het moment horen.
Ook invloeden uit de jazz zijn wat prominenter aanwezig, wat de wat nostalgische sfeer op het album versterkt en wat zorgt voor raakvlakken met het vorige maand verschenen debuutalbum van Sienna Spiro. Het doet me af en toe ook wel wat denken aan de muziek van Amy Winehouse, al is de muziek van Lucca Mae een stuk minder uitbundig.
Wat direct opvalt is dat er in de meeste songs op het album redelijk subtiel en laidback wordt gespeeld, waardoor The Truth Is ook in de smaak zal vallen bij liefhebbers van jazz, blues en soul die niet veel hebben met pop. The Truth Is laat een warm geluid horen dat wat voller klinkt wanneer blazers worden ingezet, maar in alle songs laten de muzikanten die zijn te horen op het album veel ruimte open.
Die open ruimte wordt gevuld met de stem van Lucca Mae en het is een stem om eindeloos van te houden. Lucca Mae moet het gelukkig niet hebben van 1001 stembuigingen en laat zich ook nergens verleiden tot vocale krachtpatserij, wat in dit genre zeker niet ongebruikelijk is.
Ik vind de zang op The Truth Is echt heel erg goed, want Lucca Mae doet in vocaal opzicht niet onder voor de groten binnen de Britse popmuziek van het moment. De Britse muzikante beschikt over een hele goede stem, maar het is door het rauwe randje op haar stembanden ook een hele aangename en karakteristieke stem.
Met name door de stem van Lucca Mae was ik direct overtuigd van de kwaliteit van haar debuutalbum, maar ook in muzikaal opzicht tikt het album een hoog niveau aan. Ik heb ook wat met de songs op het album, die stuk voor stuk bijzonder lekker in het gehoor liggen, maar die ook in artistiek opzicht interessant zijn en een mooie mix van invloeden laten horen.
Het zou me dan ook niet verbazen als ook Lucca Mae over niet al te lange tijd grote zalen gaat vullen, al komt ze in een wat intiemere setting waarschijnlijk nog beter tot haar recht. The Truth Is van Lucca Mae begint in het Verenigd Koninkrijk langzaam maar zeker wat meer aandacht te krijgen en dat is echt volkomen terecht, want wat is dit een sterk album. Erwin Zijleman
